பெருநிலன் கவிதை

-
காலம் கரைத்த சாபமா?
 
சாபங்களின் தீர்ப்பாகியது காலம்
கரைந்து கரைந்து
ஓழுகிப்போவதை சுயமற்றுப் பார்த்திருந்தோம்
பச்சைநிறச் சமிஞ்ஞைகள் அண்மையிலும்
சிவப்புநிறச் சமிஞ்ஞைகள் தூரத்திலும்….. மின்னின
சாபங்களை வலிமையாக்கத் துணையென
அந்தப் பெரிய கவிஞனும் பாடினான்
புகழ்பாடினான் சிந்தைனைத் தெளிவின்றி
சாபம் ஒவ்வொருவர் மீதும்
முக்காடிட்டபடி விரைந்தது
சிலர் கழித்தனர்
யாதுமறியாது சிலர் முழித்தனர்
சாபத்தின் திசைவழியே பயணித்தனர்
உண்டவர்கள் அதனால் உறங்கியவர்கள்
தாம் சாபங்களுக்கு வசப்பட மாட்டோமென்று…
சாபங்களின் தீர்ப்பின் நீட்சியால்
புகழ்பாடிய கவிஞனும்
சில பொழுதுகளில் உள்ளுர நனைந்தும்
வெளிப்படுத்த மறுத்திருந்தான்
தன் கடமையைச் செய்வதில் தவறினான்
உச்சியைப் பிளந்த போது உதறியவர்களும்
உச்சியவர்களுமான
கலவையொன்றின் துகளாகினேன் நான்
உதறியவனாக உதறியவனாக மீண்டேன்
வெண்மையாய்
ஆனால் அவர்கள்
என்ன ஆச்சரியம்
மீண்டார்கள் பளிங்கென
எம்மையும் நாளை நனைப்பீரோ? என்பதாய்
காலத்தை நகர்த்துகிறேன் நான்.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

பெண் கவிதை மொழி

-
தமிழிலக்கியச் சூழலில் இன்று உரக்க ஒலிக்கும் விவாதங்களிலொன்று பெண்கள் எழுதும் கவிதைகளைப் பற்றியது. எல்லா விவாதங்களையும் போல இதிலும் முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கான கருத்துக்கள் குறைவு; ஆரவாரங்கள் அதிகம். இது இயல்பானது என்று இலக்கிய வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது புலனாகிறது. தமிழில் புதுக் கவிதையின் வருகை இதுபோன்ற விவாதங்களை உருவாக்கியது. பெரும் எதிர்ப்புகளையும் விமர்சனங்களையும் முன்வைத்தது. அன்று புழக்கத்திலிருந்த கவிதையியல் சார்ந்து எழுதிக்கொண்டிருந்தவர்கள் புதிய குரலை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கவில்லை. மொழியும் இலக்கியமும் அவை உருவாகும் வாழ்நிலைகளும் மாறுவதற்கேற்ப புதிய போக்குகள் நிகழும் என்ற உண்மையை அறிந்திருக்கும் இந்த எதிர்நிலை விவாதத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். கருத்துச் சார்ந்த பிடிவாதங்களை விடவும் காலத்தின் போக்கும் வாழ்நிலையின் தேவையும் வலுவானவை என்பதனால் மாற்றங்கள் இயல்பாகவே நிகழ்ந்தன. மாற்றங்களுக்குத் தடையாக நின்றவர்களே அதன் பகுதியாகவும் நடைமுறையாளர்களாகவும் ஆனார்கள். இது இலக்கிய நியதி என்றே கருதுகிறேன். இன்று பெண்களும் தலித்துகளும் எழுதும் கவிதைகளைப் ...
Read more

கணவன் - மனைவி உறவைவிட உன்னதமான உறவு உண்டா?

-
கணவனுக்குத் தலைவலி. நெற்றியை அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டு சோபாவில் உட்கார்ந்திருக்கிறான். மனைவி கொஞ்சம் தைலம் எடுத்து வந்து, கணவன் அருகில் அமர்ந்து இதமாக அவன் நெற்றியில் தடவும்போதே தலைவலி பறத்துவிடுகிறது. அவளுடைய விரல்களின் மென்மையான ஸ்பரிசம் அவனுக்கு சுகமாக இருக்கிறது. மனைவிக்கு ஒருநாள் முடியவில்லை. அவள் குளிப்பதற்காக கணவன் வெந்நீர் போட்டு, அதைக் கொண்டுபோய் குளியலறையில் இறக்கி வைக்கிறான். இந்தப் பேரானந்தத்தில் மனைவிக்கு உடற்சோர்வெல்லாம் பட்டென்று நீங்கிவிடுகிறது. ஒருவர் மீது ஒருவர் காட்டுகின்ற பரிவு; ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்திருக்கின்ற ஆத்மார்த்தம்; இணைபிரியாமல் கைகோர்த்து நடக்கின்ற இன்பம்...கணவன் மனைவியைத் தவிர வேறு யாருக்கு இவை வாய்த்துவிட முடியும்! வாழ்க்கை எத்தனை அழகானது என்பதைக் குடும்பம்தான் நமக்குக் காட்டுகிறது. இல்லறம் எத்தனை இன்பமானது என்பதைத் தாம்பத்தியம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. முதலில் வாழ்வை ரசிக்கின்ற பண்பு வேண்டும். ஏனெனில், ரசனைதான் நம் வாழ்விற்குச் சுவையூட்டுகிறது. கணவனின் விருப்பமறிந்து ஆசை ஆசையாய் மோர்க்குழம்பு சமைக்கிறாள் மனைவி. கணவன் வீட்டிற்கு வந்ததும் ஆவலாய் உணவு பரிமாற...
Read more