ANBUOVIYA

  முனைவர் பூ.மு.அன்புசிவா  பொங்கும் பாலும், பொங்கலும் மஞ்சள், சந்தனத்தின் மணமும், கரும்பும், அதன் தீஞ்சுவையும் நம் நாட்டிலும், வீட்டிலும் மகிழ்ச்சியை பொங்க வைக்கட்டும். நம் வாழ்வின் இன்பத்தை கூட்டட்டும். பகவலனின் அருள் அனைவருக்கும் கிட்டட்டும். பொங்கும் மங்கலம் என்றும் தங்கட்டும்; எங்கும் தங்கட்டும்.             இந்தப் பண்டிகை சூரிய பகவானுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக கொண்டாடப்படும் பண்டிகையாகும். 'பொங்கும் மங்கலம்' எங்கும் தங்கிட தமிழகத்தில் அனைவரும் கொண்டாடும் பண்டிகை பொங்கல்.   பொங்கல் தை மாதம் 1-ம் தேதி, (ஜனவரி மாதம் 14-ம் தேதி) கொண்டாடப்படும். இந்த தேதி என்றும் மாறுவதில்லை. வீட்டில் சூரியன் ரதத்தில் வருவது போல் கோலமிட்டு,மாவிலை தோரணங்கள் கட்டி வீட்டை அலங்கரிப்பார்கள். பொங்கலுக்கு தமிழர் திருநாள் என்பதைப் போல் உழவர் திருநாள் என்ற சிறப்புப் பெயரும் உண்டு. உழவுக்கும், தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம்என்பதற்கேற்ப, உழவர் திருநாள் கொண்டாடப்படுகிறது. உழவர்கள் இந்தப் பண்டிகையை சிற்பாக கொண்டாட...

சொட்ட சொட்ட நனைய வைத்தாய் சொல்லாமல் கொதிக்க வைத்தாய் எட்டாத இடத்தில் என் நெஞ்சை பறக்க வைத்தாய் கிட்ட தட்ட கரைய வைத்தாய் கிட்டாமல் அலைய வைத்தாய் திட்டாமல் திட்டித் தான் உன் காதல் உணர வைத்தாய் ரயில் வரும் பாலமாய் ஐயோ எந்தன் இதயம் தடதடதட வென துடிக்க நீ ஒரு நாள் ஒருநாள் விதையாய் வந்து விழுந்தாய் கண்ணுக்குள்ளே விழிபார்க்கும் போதே மரமாய் இன்று எழுந்தாய் நெஞ்சுக்குள்…

 நேரில் தவி‌ர்க்க முடிந்த அவளை எவ்வளவு முயன்றும் நினைவில் முடியவில்லை...! காதல் தொடங்காமலே விழியிலிருந்து விலா எலும்பு வரை வலிக்க வைத்தவளை எப்படி மறந்துபோவது..! எனக்குள் நானே புரியாமல் புரிந்துக்கொள்கிறேன் உடலில் இன்னும் உயிர் இருக்கிறதென்று...! உயிரை மட்டும் விலக்கி வைக்க யாராலும் முடியாதுதான் இருந்தாலும் முயற்சிக்கிறேன் நான்..! உயிருக்கும் உடலுக்கும் இடையில் ஒவ்வொறு நொடியும் யாருக்கும் தெரியாமல் மரணப்படுகிறேன்...! எல்லா குழப்பத்திற்கு பிறகு மௌனமாய் ஒரு முடிவு செய்றேன்..! களையெடுத்துப் படிக்க வைக்கும் என் அம்மாவுக்காக காதல் வேண்டாம் என்று...!

உதடுகளை அறுத்தெறிந்தேன் முத்தங்கள் என்னை தொந்தரவு செய்யாதிருக்கட்டும் பிரியமான முத்தத்தில் தளர்ந்து போகும் ஆன்மாவை கொன்று போடுவது அத்தனை சுலபமில்லை. வெட்டியும் அறுத்தும் கடித்தும் முத்தத்திற்கான எல்லா வழிகளையும் அடைக்கிறேன் இரத்தம் கசிய சதைகள் தொங்க வேட்கை ஒய்கிறது. எனக்கு காதலும் காமமும் காத்திருப்பும் வேண்டாம் சண்டைகள் அற்று ஓய்ந்த போதுகளில் குற்றச்சாட்டுக்கள் தளர முத்தமிட எத்தனிப்பாய் உதடுகளே அற்ற அந்த முகம் உன்னிடம் விழுப்புண்களை உண்டாக்குகிறது உன் வாழ்வில் கொடும் சித்திரமாய் உதடுகளற்ற அந்த ஓவியம் துரோகத்தை சகிக்காது முடியைத் துறந்து வெஞ்சினம் தணித்தாள் ஃபிரீடா தன்னையே அழித்து பழிதீர்த்துக் கொண்டவள் சில்வியா காதலுக்காக காதை இழந்தான் பிரிய வான்கோ நீ உணர்வாயா இவர்களின் தனிமை என்னிடத்திலும் இருப்பதை ? வெறிகொண்ட ஆன்மா இன்பத்தைத் தூண்டும் எல்லா உறுப்புக்களையும் அறுத்தெறிய முனைகிறது

முனைவர் பூ.மு.அன்புசிவா உதவிப் பேராசிரியர் தமிழ்த்துறை இந்துஸ்தான் கலை அறிவியல் கல்லூரி கோயம்புத்தூர் – 641 028 பேச : 09843874545.      இனபுணர்ச்சியை இத்தனை நுணுக்கமாகவும், வெளிப்படையாகவும். விவரிக்கும் இது போன்ற தமிழ் கவிதைகள் மிக அரிதாக எழுதப்பட்டு வந்தவை.  இன்று இது போன்ற பெண் படைப்பாளர்களின் மத்தியில் பரவலாக விவரிக்கப்பட்டு வருகிறது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.  சிறுகதை, கட்டுரை , நாவல், புதினம் போன்ற வௌ;வேறு ஆளுமையில் பெண்கள் ;இருந்த போதிலும் அதன் அடுத்தகட்டமான  நவீனம்.  அதிநவீனம் என்கிற இலக்கிய கட்டமைப்பில் எழுதப்பட்டு வந்த பெண் ஒரு களம் கடந்து கவிதைகளிலும் ஆளுமை  செய்தது.  கோணங்கி, எஸ்.ராமகிருஸ்ணன்;, எம்.ஐp.சுரேஸ் போன்ற ஆண்கள் மட்டுமே புனைவு  செய்து வந்த இலக்கியங்களை ஒரு காலகட்டத்தில் பெண்களாலும் அவர்களின் ;வலியை , துக்கத்தை, துயரத்தை பிரதிபளிக்க முடியும் என நிரூபித்தது. வெகுஐன பெண் கவிஞர்கள் எழுதுகிறார்கள்.  தமிழில் சமையல், வீடு குழந்தைகள் என்ற தளத்திலோ அல்லது பெண்ணியம், சமத்துவம் என்ற தளத்தில் மட்டு...