ஒரு பெண் தூது அனுப்புகிறாள்...
சக்திஜோதி வழியனுப்புதலும் விடைபெறுதலும் அத்தனை எளிதானதா மேலும் இவை இரண்டும் ஒன்றா என்ற கேள்வி இன்று காலையிலேயே மனதுக்குள் வளையமிடத் தொடங்கிவிட்டது. இந்தக் கேள்வியின் தொடக்கபுள்ளி எங்கிருந்து தொடங்கியது என யோசிக்கிறேன். அண்மையில் நண்பர் ஒருவரின் பிள்ளைப்பேற்றினைப் பார்த்து வாழ்த்துச் சொல்ல ஒரு மருத்துவமனைக்குச் சென்றிருந்தேன். அந்த மருத்துவமனை கத்தோலிக்கக் சகோதரிகளினால் நடத்தப்படுகிறது. அந்த வளாகத்தினுள் மிகச்சிறிய தேவாலயம் உள்ளது. அந்த மருத்துவமனையில் நிகழ்கிற ஒவ்வொரு குழந்தைப் பிறப்புக்குப் பிறகும் தாயையும் குழந்தையும் தேவாலயத்தில் வைத்து ஜெபம் செய்து வாழ்த்தி வழியனுப்புவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். குழந்தையைப் பார்க்க நான் சென்றிருந்த சமயம் தாயும் குழந்தையும் ஆசீர்வாதமாக இருக்க ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு புதிய உயிரை இந்த உலகில் வாழ்வதற்காக வழியனுப்பி வைக்கிற சகோதரியின் முகத்திலிருந்த மகிழ்வும் அவர்களிடம் விடைபெறுகிற இளம்தாயின் முகத்திலிருந்த உடல்நோவு கடந்த பரவசமும் சற்றுத்தள்ளி பார்வையாளராக நின்றிருக்கும் என்னிடமும் இயல்பாக வந்துசேர்ந்தது...