Posts

Showing posts from January 9, 2022

இரக்கமற்ற விதி

  அன்புசிவா      மணியாடர் பட்டுவாடா செய்பவர் அதிக ஒட்டடையும்  குறைந்த ஓலையும் நிறைந்த குடிசை வீட்டுக்குள் இருந்த ஐம்பத்தேழு வயது பேச்சியைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தார்.      ‘த யாருப்பா  நீ அதிகாரமா பேரச் சொல்லிகூப்புடற”  என்றபடி,  கமா போன்ற வளைந்த முதுகுடன் பேச்சி வெளியே காட்சி தந்தாள்.       “புது டெல்லியிலிருந்து மூக்கன்ங்கிறவர் ஆறாயிரத்து ஐந்துறூறு  மணியாடர் அனுப்பி இருக்காரு.  கைரேகை வச்சட்டு வாங்கிக்கோ”.      பேச்சிக்கு உடம்பெல்லாம்  ஒரு விநாடி  சிலுத்து அடங்கியது.  தனது வலது கையை எடுத்து புகயிலைச் சாறு ஒழுகுகின்ற, நாலைந்து பற்களே உள்ள பொக்கை வாயில் கடித்துக்கொண்டாள்.  மணியாடர்க்காரனை சில நொடிகள் உற்றுப்பார்த்தாள். கண்ணீர்  கண்களில் ஊர்வலம் வரத்தொடங்கியது.  அந்தக் கண்ணீரில் சூடு அதிகம் இல்லை.  குளிர்ச்சியாக இருந்தது.   அப்போதுதான் பேச்சி தன் வாழ்நாளில் முதலாவதாக ஆனந்தமாக அழுதாள்.  குடிசைக்குள் விர்ரெனப்புகுந்து, தனது கூன் உடம்பை சாணி மெழு...

கனிமொழி கவிதைகளில் வாழ்வியல் சிக்கல்கள்

முனைவர் பூ. மு. அன்புசிவா ஒரு நாட்டு மொழி வரலாறு பரந்துபட்ட ஒன்று. அதில் பல்வேறு இலக்கியக் கலைக்களங்கள். சங்ககால முதலான தமிழிலக்கிய வரலாற்றில் கடந்த பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு தொடங்கி பல புது இலக்கியங்கள் தோன்றியுள்ளதைக் காணலாம். ‘புதுக்கவிதை ஒரு வடிவம்’ எனலாம். ஏனென்றால் கவிஞர்கள் சமுதாயப் போக்கில் மக்களோடு பழகும்பொழுது அவர்களின் எண்ணங்கள் காலச் சூழலுக்கு ஏற்பப் பின்னோக்குப் பார்வையாக வீசும் என்பதில் எந்தவிதமான மாற்றமுமில்லை. கால ஓட்டத்தில் இலக்கியத்திற்காக கவிதைத்துறையில் ஒரு மிகப் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டதைக் காணலாம்.     நாகரிகம் வளர வளர மக்கள் சிறு சிறு கூட்டமாக இருந்து பெரிய சமுதாயமாக வாழும் நிலைக்கு உயர்ந்துள்ளனர். கால ஓட்டத்தில் சிறு நாடுகள் பலவும் ஒரு குடும்பத்தின் உறுப்புகள் போல் உலகம் பெருஞ்சமுதாய அமைப்பாக உருக்கொள்ளும்.     மக்கள் தங்கள் ஆற்றலின் வலிமையும்இ சிறப்பையும் நன்குணர்ந்து போராட்டக் களத்தில் இறங்குவர். எத்தகைய போராட்டமாயினும். புரட்சித்தன்மையில் வெடிப்பனவே சீர்திருத்தங்கள் தோன்றியதை இலக்கியங்கள் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன. இந்த வகையில் கவிஞர்கள் இப்போ...

என் அம்மாவுக்காக...

நேரில் தவி‌ர்க்க முடிந்த அவளை எவ்வளவு முயன்றும் நினைவில் முடியவில்லை...! காதல் தொடங்காமலே விழியிலிருந்து விலா எலும்பு வரை வலிக்க வைத்தவளை  எப்படி மறந்துபோவது..!   எனக்குள் நானே புரியாமல் புரிந்துக்கொள்கிறேன் உடலில் இன்னும் உயிர் இருக்கிறதென்று...! உயிரை மட்டும் விலக்கி வைக்க யாராலும் முடியாதுதான் இருந்தாலும் முயற்சிக்கிறேன் நான்..!   உயிருக்கும் உடலுக்கும் இடையில் ஒவ்வொறு நொடியும்  யாருக்கும் தெரியாமல் மரணப்படுகிறேன்...!   எல்லா குழப்பத்திற்கு பிறகு மௌனமாய்  ஒரு முடிவு செய்றேன்..!   களையெடுத்துப் படிக்க வைக்கும் என் அம்மாவுக்காக காதல் வேண்டாம் என்று...!

தமிழ் இலக்கியத்தில் பொங்கல்

பொங்கல் திருநாள், தமிழகம் போற்றும் பொன்விழா! உலகம் முழுவதும் வாழும் ஒன்பது கோடித் தமிழ் மக்கள் அனைவரும் சாதி, சமயம், கட்சி, நாடு முதலிய வேறுபாடுகளை மறந்து கொண்டாடும் தமிழ் இனத் திருவிழா! உள்ளத்தில் உவகையும், எண்ணத்தில் எழுச்சியும், இதயத்தில் மலர்ச்சியும் ஊட்டும் இன்பத் திருவிழா! இதனால்தான், இவ்விழா தமிழரின் திருநாளாகப் போற்றப்படுகிறது; தமிழருடைய தேசியத் திருவிழாவாகப் பெருஞ்சிறப்புடன் உலகெங்கும் கொண்டாடப்படுகிறது! பொங்கல் விழாவை ஏன் கொண்டாடுகிறோம்? “மண்ணிடை விரிந்த வானிடைச் சூழ்ந்த மழைகுளிர் வாடையை வீழ்த்தி விண்ணிடை எழுந்த புதுக்கதிர் கண்டோம்! வெளியெலாம் விளைவினைக் கண்டோம்! பண்ணிடைக் கலந்த தமிழ்ச்சுவை போல மனத்திடைப் பரந்ததே இன்பம்! கண்ணிடை மகிழ்ச்சி; கருத்திடைத் தெளிவு கண்டனம்! வாழ்த்துவோம் பொங்கல்!'' எனக் கவிஞர் வாணிதாசன் பொங்கல் விழா வினைக் கொண்டாடுவதற்குரிய காரணத்தைத் தெரிவித்துள்ளார். அறுவடைத் திருநாள் மனிதனின் உயிர் வாழ்க்கைக்கு இன்றியமையாது தேவைப்படுவது உணவு. நம் நாட்டின் முதன்மையான உணவுப் பொருள் அரிசி. “வயிற்றுக்குச் சோறிட வேண்டும்! இங்கு வாழும் உயிர்களுக்கு எல்லாம்! என்ற...